Eğer sizi sıkmayacaksa Almanya ve Avusturya maceralarımı anlatayım. Hayır canım ne sıkması anlat sen diyorsunuz. Anlatayım. Perşembe günü saat 9:30’da Türk Hava Yollarının 1620 sefer sayılı uçağıyla Münih’e gittik. Almanlar Münih’e Bayern München diyorlar. Almanya maceram fazla sürmedi 3 saat filan. Büyük bir meydan vardı önce oraya gittik. Meydanın ismini hatırlamıyorum. Başında San olabilir. Meydana da büyük diyorum, onlara göre büyük yani bizim meydanlar kadar değil zaten orada hiç meydan savaşı yapılmamış. Oradan sonra bir eczaneye gittik. Eczanedeki adam bize Türkçe Hoşgeldiniz dedi. Bu ne demek biliyor musunuz. Gavur memleketinde hiç tanımadığınız biri size hoş geldiniz diyor. Bir an köyü hatırladım. Dağı, bayırı. Kuzuları, keçileri, ayranı, bilimum kahvaltılıkları, sevgiyi, aşkı, nefreti hatırladım. Evet bütün bunları bir anda hatırladım. Ve hemen orada kendimi tarttım. 76 Kg. geldim. Oradan da çıktık caddelerinde yürüdük, mağazalarına girdik dolaştık, dolaştık, dolaştık. Birde bizde patika yollar ve sevdanın yolları var ya onlarda bisiklet yolları var, Kenarlarını bir şeritle çizmişler ve yolu kırmızıya boyamışlar. Kazara biri seni itti veya bilmiyorsun o yola girdin senin işin bitmiştir. Tabi biz az çok gördüğümüz için bisiklet yoluna girmiyorduk kenardan kenardan kaysımızı yiyerek gidiyorduk. Kaysıyı bize Oğuz aldı. Diyeceksiniz ki Kaysıyı tanıyoruz da Oğuz’da ne oluyor. Oğuz benim arkadaşımın ismi yani Oğuz bir isim. Kaysının kilosunu hatırlamıyorum. Sanırım 2 mark 50 fenikti. Fenik oranın kuruşu oluyor. Şansımıza Avrupada olduğum süre zarfında hava hep güneşliydi yalnız gelmeden bir gün önce Kössen’de bir yağmur yağdı ama nasıl yağdı neyse bunu Avusturya anılarım kısmında anlatırım. Tabi hava güzel olunca resimler çektirdik, pozlar verdik. Ahmet’in fotoğraf makinesiyle. Neden Ahmet’in fotoğraf makinesi dedim. Çünkü bu makine daha sonra kaybolacaktı.  Bütün aramalarımıza rağmen fotoğraf makinesini bulamadık.