Biliyorum sana giden yollar kapali
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni

Ne kadar yakindan ve arada uçurum;
Insanlar, evler, aramizda duvarlar gibi

Uyandim uyandim, hep seni düsündüm
Yanliz seni, yanliz senin gözlerini

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalimim
Ben artik adam olmam bu derde düseli

Simdilerde bir köpek gibi kosuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kisiyim aslinda, inan ki

Animsamiyorum yari dolu bir bardaktan su içtigimi
Ve içim götürmez kenarindan kesilmis ekmegi

Kaç kez sana uzaktan baktim 5.45 vapurunda;
Hangi sarkiyi duysam, bizimçin söylenmis sanki

Tek yanli ask kisiyi nasil aptallastiriyor
Nasil unutmusum senin bir baskasini sevdigini

Çocukça ve seni üzen girisimlerim oldu;
Bagisla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

Raslasmamak için elimden geleni yaparim
Bu böyle pek de kolay degil gerçi...

Alisirim seni yalniz düslerde oksamaya;
Bunun verdigi mutluluk da az degil ki

Çikar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizligin bir adi olur, bir anlami olur belki

Inan belli etmem, seni hiç rahatsiz etmem,
Son istegimi de söyleyebilirim simdi:

Bir geceyarisi yaziyorum bu mektubu
Yalvaririm onu okuma çarsamba günleri