Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdi
Boslugu ve üzüntüsü
Içinde ne garip yazdi...

Garip, güzel, sonra mahzu
Isikla yagmur beraber,
Bir türkü ki gamli, uzun,
Ve sen gülünce açan güller.

Beyaz, beyazdi bulutlar
Gölgeler bugulu, derin;
Ah o hiç dinmeyen rüzgâr
Ve uykusu çiçeklerin.

Mor aydinlikta bir çinar
Veya kestane dibinde;
Mahmur süzülen bakislar
Ikindi saatlerinde...

Birden gülümseyen yüzün
Sabahlarin aynasinda
Ve beni çildirtan hüzün
Iki bakis arasinda.

kim bilir simdi nerdesin
senindir yine aksamlar
merdivende ayak sesin
rihtim tasinda gölgen var.